Φοβάμαι
Φοβάμαι την οικειότητα
Φοβάμαι την ανάμνησή της
Την απώλειά της
Όντας σε μία περίεργη ψυχολογική και συναισθηματική κατάσταση, και στην διάρκεια ίσως της πρώτης μου βόλτας με τον Βάκχο (πρώτης, από την άποψη ότι δεν είχα κανέναν προορισμό και σκοπό), ανακάλυψα την λέξη εκείνη που θα μπορούσε να περιγράψει τέλεια την παρούσα μου φάση: Φοβάμαι. Το επόμενο βήμα, ήταν η συγγραφή αυτού του ποιήματος, από τα ελάχιστα μεγάλα που έχω ποτέ γράψει…
stardust είπε,
Ιουλίου 1, 2008 στο 12:21 πμ
fovos den simainei agapi oso ise sto dromo tis esoterikis anazitisis
deodonus είπε,
Ιουλίου 1, 2008 στο 5:03 πμ
Το ξέρω. Αλλά όταν βρίσκεσαι σε μία τέτοια κατάσταση και σε μια τέτοια φάση, δεν έχεις καιρούς για φιλοσοφίες – απλά νιώθεις και ζεις.