Νεα, σκεψεις και διαφορα

Μην ψάχνετε τίποτα το σπουδαίο, δεν υπάρχει. Είμαι απλά ένας μικρός άνθρωπος, ένα μικρό IP address μέσα στην θάλασσα του ιντερνετ. (μηδενιστής)

Οι σκέψεις μου, τα συναισθήματά μου, όλα γράφονται σε αυτές τις μαύρες αράδες του μεγαλόψυχου μελανιού, πάνω στο κιτρινισμένο από τον χρόνο χαρτί, που κάνει την καρδιά μου να δακρύζει από μελαγχολία, όποτε τα δάχτυλά μου το χαϊδεύουν. (ρομαντικός)

Το καταπράσινο αυτό μπλοκ, με το φως της οθόνης να τρεμοπαίζει: ο καπνός απ’το τσιγάρο δίνει την αίσθηση του παλαιού και του μοναχικού - τα σύννεφα έξω μόνο την καρδιά μου μπορούν να καθρεφτίσουν και το γέλιο ανάμεσα στα χείλη μου, την ανάμνηση ζητά. (ιμπρεσσιονιστής)

Και σπάζω το τοίχος της καρδιάς μου, και αστραπές βγαίνουν από τα σωθικά μου, μαστιγώνοντας την συνείδηση του εγώ, την ολότητα της θεϊκής υπόστασής μου, ενώ το μυαλό μου θα εκραγεί με έναν μεγάλο βρόντο, σκορπίζοντας τις χιλιομασημένες μου ιδέες σαν εμετός, μπροστά στην οθόνη. (εξπρεσσιονιστής)

Λάτεξ, σκατά και σπέρμα - έτσι μυρίζει ο έρωτας πλέον στην εποχή μας: πόσο τα σκονισμένα έπιπλα και οι κιτρινισμένοι τοίχοι γεμίζουν από το αίμα του βιασμού του ανθρώπου, εγκλωβισμένος στους ουρανοξύστες της ματαιότητας, περπατώντας στα σκοτεινά μονοπάτια της πόλη. (ρεαλιστής)

Το υπέρτατο κολοκύθι, μαζί με την ζουμερή ντομάτα, χορεύανε πάνω στην αντανάκλαση του ροζ φεγγαριού, και τραγουδάγανε όμορφες άριες από τις μακρινές χώρες του ποτέ, του ίσως και του πάντα, με τις ασπρόμαυρες βούλες του και τα ριζότα του. (σουρεαλιστής)

Πώς έφτασα εδώ; Πώς θα συνεχίσω; Ποιός είμαι; Είμαι καλά; - Πόσες φορές είχε κάτσει να τα σκεφτεί όλα αυτά! Οι σκέψεις του τριγυρνάγανε στο κεφάλι του και δεν τον άφηναν να κοιμηθεί ούτε απόψε. Ίσως αύριο να μην θυμάται τίποτα. Καλύτερα έτσι. (εγώ)

Νιάου. (μινιμαλιστής)

Δώριος, με ελαφριά επιβάρυνση του δευτέρου φθόγγου στην κατιούσα, με χρήση τόσο διαζευγμένων όσο και συνημμένων τετραχόρδων, και με μία τάση χρωματισμού στο οξύ τετράχορδο. (μουσικολόγος)